هشتم : نوّاب ابو القاسم ميرزا . نهم : نوّاب ابو الحسن ميرزا . دهم : نوّاب ابو الفضل ميرزا ؛ اين هر سه بزرگوار كه در آخر كار نوشته شده ، از بطن مخدّره [ اى ] از اعيان دار الايمان قم و با وجود صغر سنّ ، در روشنى و بها ، نورافزاى افلاك و انجم‌اند . فقره سيم در ذكر احوال و اوضاع اولاد امجاد نوّاب شاهزادهء مغفرت‌مآب محمد على ميرزا الملقّب به دولتشاه عدد ايشان بيست و چهار نفر ، كه ده نفر از ايشان ذكور و چهارده نفر اناث مىباشند . اسامى ده نفر ذكور از قرار مذكور است : اوّل : اميرزادهء با نواى عراق و حجاز ، نوّاب محمد حسين ميرزا الملّقب به حشمت الدولة العليه ؛ از بطن برگزيدهء صبيّهء مرحمت‌پناه احمد خان مقدم بيگلربيگى مراغه ، جلوه‌گر عرصه ظهور و شهود و وجود سعادت نمودش ، رونق‌افزاى عالم وجود و شهود آمد . نوّاب دولتشاه مغفور از فرط محبّت موفور ، همّتى بزرگانه بر تربيت او بست تا در اندك زمانى اميرانه بر مسند كمال و جلال نشست . لوازم امارت و شاهزادگى را كه عبارت از سخاوت و شجاعت [ 577 ] و حسن تدبير و جذب قلوب برنا و پيراست ، باهم جمع ساخت و سرّا و جهرا ، به ترويج و تجديد رسوم و آداب پدر بزرگوار پرداخت . در ايّام حيات والد ماجد ، به والىگرى ولايت لرستان فيلى سرافراز بود و هموارهء اوقات در قصبهء خرّم‌آباد اقامت مىفرمود . بعد از قضيهء هايلهء والد ماجد ، از قرارى كه در اصل اين دفتر نگارش يافته ، ولايات موروث را صاحب گرديد و از تصاحب در ولايت مندليج بغداد ، صيت اقتدارش به اطراف عرصهء جهان رسيد . چندى در عهد دولت صاحبقران